نویسنده: بدیع الزمان ابوعبدالله حسین ابن ابراهیم ادیب نطنزی

این کتاب فرهنگ‌نامه کهنی است که زنده‌یاد رضا هادی‌زاده آن را به عنوان پایان‌نامه دکتری خود برگزیده بود و بر اساس هفت نسخه کهن مقابله، تصحیح و تحشیه شده است. این فرهنگ از جمله نخستین فرهنگ‌های دوزبانی «عربی ـ فارسی» است. نویسنده این فرهنگ ادیب نطنزی در زمان خود عالمی به کمال بوده و به تدریس و تعلیم اشتغال می‌ورزیده و به تألیف کتبی پرداخته است؛ از آن جمله «المرقاة» را برای مبتدیان تألیف نموده و سپس به تألیف این فرهنگ‌نامه پرداخته است. بخش اصلی کتاب در لغت تازی به پارسی است که در 28 کتاب از «کتاب الألف» تا «کتاب الیاء» بنا بر ترتیب حروف الفبا ترتیب یافته و در هر کتاب ابتدا اسم‌ها را بنا بر حرکت حرف اول، در سه باب مفتوح و مضموم و مکسور مرتب ساخته و پس از آن افعال ثلاثی مجرد را در ابواب گوناگون مرتب کرده است.