تاریخ چاپ: 1359
تعداد صفحات: 517
ارّجان، شهرى در دوره ساسانى و یکى از تقسيمات نخستين سدههاى اسلامى در جنوب غرب ایران كه در مرز میان فارس و خوزستان قرار داشته است. ویرانههاى این شهر در جلگه بهبهان و در 10 كيلومترى شمال شرقى آن شهرستان قرار دارد. مؤلف از این شهر به عنوان استان قرون وسطايى ياد مىكند و موقعيت ارتباطى و نيز وضع مناسب طبيعى آن و برخوردارى آن از آب فراوان و زمینهاى حاصلخيز را عامل شكوفايى آن در زمانهاى صلح و آرامش مىداند. در بخش اول این کتاب مؤلف سعى مىكند با شيوه توپوگرافى، تاريخ كامل این ناحيه را شرح دهد و به معرفى مرزها و محل استقرار مهاجرين و نام نواحى، قلعهها، راهها و رودخانهها بپردازد. در بخش دوم، شواهد فرهنگى مادى؛ يعنى آثار باستانى موجود تعريف شده و از نظر زماننگارى نيز مرتب گرديدهاند. نتايج این بخش با منابع و نوشتههاى انتقادى درباره آنها در برابر یکديگر قرار گرفته تا حتى الامكان تصویر روشنى از آن به دست آيد.
